இந்த காதல் சின்ன சின்ன மாற்றங்களை சத்தமின்றி நிகழ்த்தும்..ஒரு யுத்த களமாக மனதை ஆக்கிவிடும். அதிலும் இருவரில் ஒருவர் அதை நட்பென்றும் மற்றொருவர் அதை காதலென்றும் வாதிட்டு சண்டையிட்டுக் கொள்வது பிறந்த குழந்தைக்கு என் பெற்றோரின் பெயர்தான் வைக்க வேண்டுமென தம்பதிகள் சண்டையிட்டுக் கொள்வது போல இருக்கிறது. இது எதுவும் அறியாத அந்த குழந்தையைப் போலவே இருவருக்கான நேசமும் என்ன் ஏதென்று தெரியாமல் குழப்பத்திலே நின்றிருக்கும். எல்லாம் சில நாட்கள் தான்.. பேசிப் பேசி இந்த பிரச்சினையை சரி செய்து கொண்டு விடலாம் என் நம்பிக்கையோடு ஒருவர் முன்னேறுகையில் மீண்டும் அந்த பிரச்சினையை இது நட்பு தான் என்று இன்னொருவர் கிளப்பி விடுவர்.. இந்த நபுக்கும் காதலுக்கும் என்ன வேறுபாடு? ஏன் இந்த மனம் நட்பை ஏற்றுக் கொள்கையில் காதலை ஏற்றுக் கொள்வதில்லை.. அல்லது காதல் வரை சென்ற மனம் நட்பில் லயிக்க முடிவதில்லை.. இது பேசப் பட வேண்டிய விஷயம்..
"நீயாய் சூட்டிக் கொள்கிறாய்..
நட்பென்றும் காதலென்றும்..
இரண்டுமில்லை..
இது இருவருக்கான அன்பு..
இருவருக்கானது மட்டுமே..
பிரிந்திருக்க ஒப்பாத பிரியம்
அவ்வளவே"
ஸ்டாலினாவின் காதல் வெளி குறித்த பார்வை இன்னும் தொடரும்..
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக